Verhalen

Af en toe, heel soms dus, schrijf ik een verhaaltje. Uit de losse pols, gewoon omdat ik het leuk vind. Onderstaand een paar van die verhaaltjes, of columns. Bijna alle teksten zijn gepubliceerd. Soms in een tijdschrift, een andere keer in een nieuwsbrief of op internet. En middels deze kleine tekstjes leer jij mij ook een beetje kennen.

The day after *)

Het is maandag, the day after. Met een rustig duurloopje van driekwartier in het verschiet loop ik langs de molen van Formerum, bij toeristen beter bekend als de Koffiemolen. Ik ben er één keer binnen geweest. Hoe ze daar koffie zetten is niet te zien: de uitbater van 'het type sokken in sandalen' verdwijnt in een ruimte achter de bar om even later weer te verschijnen met een dienblad dubieus dampende mokken. Lees verder.
*) 12 juni 2010

42 kilometer emotie

Natuurlijk staat 14 juni 2009 in mijn harde schijf gebeiteld; een datum om nooit te vergeten. Duizenden, wat zeg je?, tienduizend hardlopers waagden zich aan een van de langere of kortere afstanden die wij voor ze georganiseerd hadden. Met ‘wij’ bedoel ik het bestuur van de Stichting Marathon Amersfoort 750 en de honderden vrijwilligers die hun zolen al ruim voor het klinken van het eerste startschot tot op de Air hadden versleten.
Lees verder

Zand

Als ik z'n riem losmaak neemt Twom een snelle spurt in de richting van het strand. Altijd een gek gezicht om z'n poten zo snel te zien bewegen, alsof ze de grond nauwelijks raken.
Lees hier verder

De klim

Auto's wringen zich door de smalle straatjes van Sant Celoni. Er met je fiets ongeschonden tussendoor laveren is een hele klus. Gelukkig tonen de Spanjaarden respect voor sportief fietsgedrag; bij het inhalen gaan ze ruim om je heen.
Lees hier verder

Terschelling marathon

Bladerend door wat oude edities van Runner’s World lees ik de kop boven een artikel in een uitgave van 1998: "Iedereen gaat hier onderweg wel een keer dood".
Lees hier verder